உங்கள் கருத்து
  • பண் தமிழ் கலை பண் பாட்டுக்கழகம் நோர்வே on மரணஅறிவித்தல்
  • rajah on
  • பண் தமிழ் கலை பண் பாட்டுக்கழகம் நோர்வே on
  • sivamany on
  • அமரர்தம்பையாவாத்தியார் குடும்பம் on
  • பண் தமிழ் கலை பண் பாட்டுக்கழகம் நோர்வே on
  • kunaththilakam saanthai on மரண அறிவித்தல்
  • பண் தமிழ் கலை பண் பாட்டுக்கழகம் நோர்வே on மரண அறிவித்தல்
தமிழில் எழுத
பிரிவுகள்
தமிழ் பெயர்கள்



“Creation” என்று டார்வினைப் பற்றி ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்த்தேன். அது என்னை மிகவும் பாதித்துவிட்டது. அந்தப் படம் பார்த்த சில நாட்களுக்கு டார்வினைப் பற்றி நிறைய தேடி வாசித்தேன். எவ்வளவு பெரிய ஆளுமை. எவ்வளவு சுற்றியலைந்து பயணம் செய்து வாழ்வனுபவங்களைச் சேகரித்திருக்கிறார். ஆழ்ந்து ஆய்வு செய்திருக்கிறார். அவரது இயற்கை வரலாற்றுப் புத்தகம் விஞ்ஞானத்தின் மீது மனிதன் கொண்ட நம்பிக்கையின் முதல் சாதனை என்றே தோன்றுகிறது. மொத்த மனித வாழ்வையே டார்வினுக்கு முன்பு டார்வினுக்கு பின்பு என்று பிரிக்குமளவு அவர் ஒரு முக்கிய புள்ளியாக உருக்கொண்டிருந்திருக்கிறார்.

இன்று டார்வின் வெறும் பிம்பமாக மட்டுமே மிஞ்சியிருக்கிறார். அவருக்குப் பின்பு விஞ்ஞானம் எவ்வளவோ வளர்ந்து வந்திருக்கிறது. புதிய முன்னேற்றங்களைக் கண்டிருக்கிறது. ஆனாலும் அவரது தேடுதல்களும், வேட்கையும், எதிர்ப்புணர்வும் வேறு விஞ்ஞானி யாருக்கும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

டார்வின் என்ற விஞ்ஞானி தன் வாழ்நாள் முழுவதும் எழுத்தாளர்களைவிட அதிகம் எழுதியிருக்கிறார். ஆயிரமாயிரம் பக்க குறிப்புகள், எழுத்துப் படிவங்கள். அந்த எழுத்து கவிஞர்களைப்போல தேர்ந்த சொற்களால், நுண்மையாக, உணர்ச்சிபூர்வமான விவரணைகள், காட்சி சித்திரங்களுடன், ஒவியரைப்போல நுட்பமான நிற வடிவ பேதங்களுடன் எழுதப்பட்டிருக்கின்றது. டார்வின் கடிதங்கள், தனிக்குறிப்புகள், நாட்குறிப்புகள், கடற்பயணக் குறிப்புகள் என்று வாசிக்க நாலாயிரம் பக்கங்கள் நம் முன்னே இருக்கின்றன. அதில் எவ்வளவு தமிழ்படுத்தப்பட்டு வெளியாகி உள்ளது” என்று கேட்டது ஒசில்.

“டார்வினைப்” பற்றிய எளிய அறிமுகப் புத்தகங்கள் ஒன்றிரண்டு வந்திருக்கின்றன. ஒரு காலத்தில் ‘கலைக் கதிர்’ என்ற விஞ்ஞான இதழில் அவரைப்பற்றிப் படித்திருக்கிறேன்” என்றேன். “ ‘கலைக்கதிர்’ போல விஞ்ஞானத்திற்கென தனித்துவமான இதழ்கள் இப்போது வெளியாகிறதா” என்று கேட்டது ஒசில். “இப்போது நாங்கள் விஞ்ஞானத்தை தமிழில் படிப்பதில்லை” என்றேன்.

ஒசில் “இரட்டை வேஷம் போட உங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கவா வேண்டும்? கல்வியில் நீங்கள் போடும் இரட்டை வேஷம் அடுத்த தலைமுறையை நாசமாக்கப் போகிறது பாருங்கள்” என்றது. “அதெல்லாம் எங்களுக்குத் தெரிந்துதான் செய்கிறோம்” என்றேன். ஒசில் “சார்லஸ் டார்வினைப் பற்றி ‘பிபிசி’ தயாரிப்பிலும், இயற்கை வரலாற்றியல் துறை தயாரிப்பிலும் இரண்டு ஆவணப்படங்கள் வெளியாகி இருக்கின்றன. அந்த இரண்டையும் விட இந்தப் படம் முக்கியமானது. இது, டார்வின் என்ற விஞ்ஞானியைவிட டார்வின் என்ற மனிதனின் அகவுணர்ச்சிகளை முதன்மைப்படுத்தியிருக்கிறது. அது முக்கியமானது” என்றது.

“என்ன கதை?” என்று கேட்டேன். “கதை கேட்பதில் இருந்துதான் டார்வின் படமும் துவங்குகிறது” என்றபடியே அதைப் பற்றி விரிவாகச் சொல்லத் துவங்கியது ஒசில்.

“ஒவ்வொரு வெற்றிபெற்ற புத்தகத்திற்குப் பின்னும் அந்தப் புத்தகத்தைவிட சுவாரஸ்யமான உலகம் அறியாத பல சம்பவங்கள், கதைகள் மறைந்து போயிருக்கக்கூடும். அப்படி டார்வினின் On the Origin of Species.. புத்தகம் எழுதப்பட்டதன் பின்னுள்ள டார்வினின் மனநிலையைப் படம் மிக நுண்மையாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.

டார்வின் தனது 22வது வயதில் HMS Beagle என்ற கப்பலில் தனது கடற்பயணத்தை துவக்கினார். இந்தக் கப்பல் இங்கிலாந்து மன்னரின் ஆணைப்படி தென்னமெரிக்காவின் கடற்கரைப் பகுதிகளில் உள்ள நிலவியல் மற்றும் இயற்கை வளங்களை ஆராய்ந்து வரும்படியாக அனுப்பப்பட்டது. வெளிப்படையாக இயற்கையைத் தேடும் பயணம் போல தெரிந்தாலும் உள்ளுற இந்தப் பயணத்திற்கு வேறு நோக்கமிருந்தது. அது பூமியில் எந்த இடங்களில் கனிமங்கள் கிடைக்கும். எந்த நாட்டின் துறைமுகம் எப்படி உள்ளது. எங்கே தங்கம் கிடைக்கிறது. எந்த நாட்டில் என்ன இயற்கை வளங்கள் இருக்கின்றன என்ற வணிகப்பேராசையே இந்தப் பயணத்திற்கும் இருந்தது. அத்தோடு நாடுபிடிக்கும் அரசியல் உள்நோக்கமும் அடங்கியே இருந்தது.

இதற்காக பீகிள் கப்பல் மூலம் நீண்ட கடற்பயணத்தை மேற்கொண்டு கடல்வரைபடத்தை உருவாக்க முனைந்தது இங்கிலாந்து அரசு. இந்தக் கப்பலின் முதல்பயணம் 1826ல் துவங்கியது. அப்போது இதன் கேப்டனாக இருந்தவர் Captain Pringle Stokes. 380டன் எடையுள்ள இந்தக் கப்பலில் ஆறு பீரங்கிகள் பொருத்தப்பட்டிருந்தன. புயல் மழையில் சிக்கி அவர்கள் கப்பல் நீண்டு சென்றது. அவர்களின் கடற்பயணம் நினைத்தது போல எளிதாகயில்லை. கடற்பயணத்தின் நடுவே மனத்தடுமாற்றம் கொண்ட கேப்டன் தற்கொலை செய்துகொண்டார். அதன்பிறகு புதிய கேப்டனாக நியமிக்கபட்டவர் Robert FitzRoy. இவர் தேர்ந்த கடலோடி. இவர்தான் டார்வினைத் தனது கப்பலின் இயற்கை ஆய்வாளராகப் பணியாற்றும்படி அழைத்து அதற்குத் தேவையான பணஉதவிகளைச் செய்தவர். மூன்று ஆண்டுப்பயணம் என திட்டமிடப்பட்டு முடிவில் ஐந்து ஆண்டுக்காலமாகிப் போனது. ஒவ்வொரு தீவாகச் சென்று ஆராய்ந்து அதன் இயற்கை வளங்களைப் பற்றி நுட்பமாகப் பதிவு செய்தார் டார்வின்.

இந்தக் கப்பலில் மருத்துவர், நிலவியலாளர், கனிம ஆய்வாளர், வரைபட உதவியாளர், வானவியல் ஆய்வாளர் என்று 74 பேர் இருந்தார்கள். 1831ம் ஆண்டு டிசம்பரில் இக்கப்பல் புறப்பட்டது. ஐந்தாண்டுகாலம் இது பிரேசில், அர்ஜென்டினா, பெரு, மாலத்தீவு, சிட்னி, தென்னாப்ரிக்கா என்று சுற்றியலைந்து இங்கிலாந்தை வந்து அடைந்தது. இந்தப் பயணம்தான் டார்வினை உருவாக்கியதில் முக்கியப் பங்கு வகித்திருக்கிறது. இந்தப் பயண அனுபவத்தை டார்வின் மிக விரிவான மூன்று தொகுதிகளாக எழுதியிருக்கிறார்.

தங்களது கப்பல் எந்த திசையில் சென்றது, எந்தத் தீவில் கரை இறங்கினார்கள், அங்கு தீவுவாசிகள் எப்படியிருந்தார்கள். எந்த நிறத்தில் மணல் இருந்தது, எந்த வடிவில் பாறைகள் இருந்தன, தண்ணீரில் என்ன உயிர்கள் வசித்தன, எத்தனை வகையான பறவைகள் வசித்தன, புதையுண்டு கிடந்த எலும்புகள் என்னவிதமானவை என்று அவர் ஆழ்ந்து அறிந்து குறிப்புகளை எழுதியிருக்கிறார். அதே நேரம் தீவுவாசிகள் அவர்களை நடத்தியவிதம் மற்றும் அவர்களின் விசித்திரமான உணவுமுறைகள் பற்றியும் எழுத்தாளர்களைப் போல சுவாரஸ்யமாக எழுதிப்போகிறார்.

கப்பலின் கேப்டனாக இருந்த பிட்ஜ்ரே முந்தைய கேப்டனைப் போலவே மனக்கோளாறு கொண்டவர். அது ரே குடும்பத்தின் பரம்பரை வியாதி. ஆகவே அவர் எப்போதும் யாராவது தன்னோடு கூடவே இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார். கற்பனையான பயம், அச்சம், மனத்தடுமாற்றம் என்று மிகுந்த உணர்ச்சிவசப்பட்ட பிட்ஜ்ரேயை டார்வின் அன்போடு நேசித்தார். அவர்களது நட்பு வலிமையாக இருந்தது. ரே சில தீவுகளில் மாதக்கணக்கில் டார்வின் ஆய்வு செய்து வர அனுமதி தந்ததோடு தனது ஆய்விற்காக டார்வின் சேகரித்த உயிரினங்கள், கற்கள், எலும்பு படிவங்கள், மிருகங்கள் அத்தனையும் தனது கப்பலில் ஏற்றிக் கொள்ளவும் செய்தார். பிட்ஜ்ரே தீவிரமான மதப்பற்று கொண்டிருந்தார். ஆகவே அவர் தனது உலகம் அறியாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த ஆதிவாசிகளைக் கிறிஸ்துவர்களாக மாற்ற பெரும்முயற்சி எடுத்துக் கொண்டார்.

இதன் ஒரு பகுதியாக மூன்று ஆதிவாசி சிறுவர்களை விலைக்கு வாங்கி தன்னோடு நகருக்கு அழைத்துச் சென்று ஆங்கிலம் கற்றுத் தந்து உடைகளை மாற்றி, நாகரீகமான மனிதர்களைப் போல உருமாற்றி மறுபடியும் அதே தீவிற்கு அழைத்துச் சென்றார். தீவைக் கண்டதும் அந்த சிறுவர்கள் தங்களது ஆடைகளை அவிழ்த்து எறிந்துவிட்டு தங்கள் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு மாறிப்போய் விட்டார்கள். ஐந்து வருசங்கள் அந்த சிறுவர்களைத் திருத்தியபோதும் அவர்கள் மனம் மாறவேயில்லை என்று பிட்ஜ்ரே மிகவும் மனம் வருந்தி தனது நாட் குறிப்பில் எழுதியிருக்கிறார். ரேயின் கடிதங்களும் குறிப்புகளும் தனித்துப் புத்தகமாக வெளியாகியிருக்கின்றன. டார்வின் இந்த நாட்களில் கடல்வாழ் உயி ரினங்கள் குறித்தும் நிலவியல் குறித்தும் அதிக ஈடுபாடு காட்டியிருக்கிறார்.

‘க்ரியேஷன்’ திரைப்படத்தில் இந்தக் காட்சிகள் இடைவெட்டாக வந்து போகின்றன. படம் டார்வின் தனது இங்கிலாந்தின் சிறிய கிராமப்புறம் ஒன்றில் இளைஞராக வசித்துக் கொண்டிருப்பதில் துவங்குகிறது. தனது பத்து வயது மகள் ஆனியை புகைப்படம் எடுக்க அழைத்துப் போகிறார் டார்வின். அவள் புகைப்படம் எப்படி எடுக்கப்படுகிறது என்று கேள்வி கேட்கிறாள். அதை விஞ்ஞானபூர்வமாக விளக்குகிறார் டார்வின். மகள் ‘அப்பா, எனக்கு ஒரு கதை சொல்லுங்களேன்’ என்கிறாள். ‘என்ன கதை’ என்று கேட்க, ‘உங்கள் பயணத்தின் கதை’ என்று சொல்லிச் சிரிக்கிறாள்.

டார்வின் பிட்ஜ்ரேயுடன் தனது கடற்பயணத்தில் கண்ட ஆதிவாசி சிறுவர்களைப் பற்றிய கதையைச் சொல்லி சிரிக்கிறார். அப்பாவிற்கும் மகளுக்குமான உறவும் நெருக்கமுமாகப் படம் வளர்கிறது. துடிப்பான, விஞ்ஞானத்தில் நாட்டமுள்ள பெண்ணாக மகள் வளர்வது அப்பாவிற்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. அவர் ஆனி பிறந்த சில மாதங்களில் இருந்து அவளது வளர்ச்சியைப் படிப்படியாகப் பரிசோதனை செய்து தனது குறிப்பேட்டில் குறித்துக் கொண்டு வருகிறார். ஆகவே குழந்தைகள் எப்படி வளர்கிறார்கள் என்று அவரால் துல்லியமாகச் சொல்ல முடிகிறது.

ஒவ்வொரு முறையும் ஆனி அப்பாவிடம் தனக்காக ஒரு கதையைச் சொல்லுங்கள் என்று கேட்கிறாள். டார்வின் ஒரு சம்பவத்தைச் சொல்கிறார். உராங்குட்டான் வகையைச் சேர்ந்த குரங்கு ஒன்றினைக் காட்டில் இருந்து பிடித்துவந்து கூண்டில் அடைத்து லண்டன் மிருகக் காட்சி சாலையில் வேடிக்கைப் பொருளாக வைத்திருந்தார்கள். லண்டன்வாசிகள் பார்த்த முதல் உராங்குட்டான் அதுவே. அதை மனிதனைப் போல உடை அணியச் செய்து ஒரு கூண்டில் அடைத்து வைத்திருந்தார்கள். இளம் ஆய்வாளரான டார்வின் அந்தக் குரங்கோடு பழகி அதன் தினசரி நடவடிக்கைகளைக் குறிப்பேட்டில் பதிவு செய்து கொள்கிறார். இருவருக்கும் இடையில் நட்பு உருவாகிறது. அந்தக் குரங்கு அவரை மிகவும் நேசிக்கிறது. ஆனால் அது நோய்மையுற்று சில நாட்களில் இறந்து போனது டார்வின் மனதில் அழியாத துயரமாகப் பதிந்து போயிருக்கிறது. சோகக் கதையான இதை ஆனி அடிக்கடி கேட்கிறாள். அவளுக்குத் துயரத்தின் மீது ஏனோ ஈடுபாடு அதிகமாக இருக்கிறது.

டார்வினின் மனைவி எம்மா மத நம்பிக்கை நிரம்பியவளாகயிருக்கிறாள். டார்வினோ உணவுவேளையில் பிரார்த்தனை செய்வதைக் கூட மறந்து போனவராகயிருக்கிறார். அவர் மனது எப்போதும் எதையோ யோசனை செய்தபடியே இருக்கிறது. அவரைத் தேடி வரும் ஹக்ஸ்லி ‘உங்கள் விஞ்ஞானக் கருதுகோளின் மூலம் கடவுளின் இடம் காலி செய்யப்படுகிறது. நீங்கள் கடவுளைக் கொன்ற கொலையாளி’ என்று சொல்லிச் சிரிக்கிறார். அதுதான் டார்வின் குழப்பத்திற்கான முக்கிய காரணம் என்று புரிகிறது. டார்வின் மதத்தை எதிர்த்து தனது கண்டுபிடிப்புகளை, விஞ்ஞான நிரூபணங்களை முன்வைக்க வேண்டுமா என்று தடுமாறிக் கொண்டேயிருக்கிறார். அவர் மதத்தை எதிர்ப்பதை அவரது மனைவியே விரும்பவில்லை. இந்த நிலையில் அவரது மகள் நோய்மையுறுகிறாள்.

மனைவியின் ஆலோசனையை மீறி அவளை நீர் மருத்துவம் செய்து குணமாக்க குளியல் கூடம் ஒன்றிற்குக் கொண்டு செல்கிறார் டார்வின். அங்கே சிகிச்சை பலன் அளிக்காமல் மகள் இறந்து போய்விடுகிறாள். இந்தக் குற்றவுணர்ச்சி அவரை வாட்டுகிறது. தன்னாலே மகள் இறந்து போய்விட்டாள் என்று மனைவி தன்னை வெறுப்பதாக அவர் நினைக்கிறார். இந்தத் தடுமாற்றம் அவர்களுக்குள் பிரிவையும் பேதங்களையும் உருவாக்குகிறது. மகளின் மரணம் தந்த மனப் போராட்டம் அவரை வாட்டுகிறது. முடிவில் மகளின் மரணத்தோடு அவரது மதநம்பிக்கை முற்றுப்பெறுகிறது. அவர் தனது புதிய நூலை வெளியிட முடிவு செய்து தபாலில் பதிப்பாளருக்கு அனுப்பி வைக்கிறார். தபால்வண்டி நகரை நோக்கிப் புறப்பட்டுப் போகிறது. டார்வின் மனநிம்மதியோடு தனது வீடுநோக்கி நடந்து போகையில் அவரோடு இறந்துபோன அவரது மகள் கூடவே நடந்து போவது போல இறுதிக்காட்சி முடிவடைகிறது.

மதத்தின் பிடியிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள ஒரு விஞ்ஞானி எவ்வளவு போராட வேண்டியிருக்கிறது என்பதை இப்படம் மிக ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளச் செய்கிறது. Paul Bettany சார்லஸ் டார்வினா அற்புதமாக நடித்திருக்கிறார். நம் காலத்தின் உண்மையான கலகக்காரன் சார்லஸ் டார்வினே. அவரை அறிந்து கொள்ள இந்தப் படத்தை அவசியம் பார்க்க வேண்டும்” என்றபடியே ஒசில் மறைந்து போனது.

One Response to “டர்வின்”

  • akash:

    இது எஸ் ராமகிருஷ்ணன் எழுதிய கட்டுரை , அவர் பெயரை போடாமலே ஏன் வெளியிட்டு இருக்கிறீர்கள்

Leave a Reply

விளம்பரங்கள்
பிறந்தநாள் வாழ்த்து
முந்தைய செய்திகள்